Alexandra

hefur hún tekið nokkrum breytingum í gegnum tíðina og ýmsar útfærslur hennar komið fram. Sú mynd sem hér er dregin upp og birt er, er sem næst þeirri uppskrift sem flestir, alls ekki allir, telja vera upprunalegu uppskriftina.

Eftir því sem ég kemst næst þá inniheldur þessi meinta upprunalega uppskrift flugunnar eins og Ray Bergman setti hana fram í bókinni Trout sem kom út árið 1938, nokkur atriði sem eru frábrugðin viðtekinni útgáfu flugunnar eins og við sjáum hana oftast í dag. Ray segir að í væng hennar séu notaðar rauðar fanir úr íbis (e: ibis) sem er fugl af stórnefaætt. Síðari uppskriftir nefna hvort heldur rauða svans-, andar- eða gæsafjöður í hennar stað.

Fleira vekur athygli í uppskrift Ray, þar á meðal að hann tekur fram að aftan við búk sé hnýtt s.k. tag úr rauðu flosi, en þetta tag hefur horfi að mestu úr síðari útgáfum og það sama má segja um skegg flugunnar sem hann sagði að ætti að vera úr Deep Wine, Dark Claret eða Black. Rauðu litirnir (Wine og Claret) hafa að mestu horfið snjónum og flestir hafa skeggið úr svartri hanafjöður í dag. Að lokum nefnir Ray að vöf á búk flugunnar séu úr kringlóttu tinsel (e: round silver tinsel) sem með tíð og tíma hefur færst yfir í ávalt tinsel eða jafnvel silfurvír. Að lokum er það sjálft skottið sem Ray segir vera valkvætt hvort það sé úr peacock eða íbis. Það skyldi þó aldrei vera að á þessum 60 árum sem liðu frá því flugan kom fram og þar til Ray skráði uppskriftina að það væri farið að skolast til hvernig flugan var upprunalega hönnuð?

Eitt er það sem hefur alltaf stungið mig aðeins í augu þegar ég hef verið að leita upplýsinga um þessa frábæru flugu og það er val hnýtara á krókum. Nú er ég ekki hreintrúarmaður á fylgni við uppskriftir, en Alexandra er votfluga og mér finnst að það ætti að hnýta hana sem slíka á hefðbundin votflugukrók. Oft sést Alexandra hnýtt á legglanga straumflugukróka án þess að efnistökum eða hlutföllum sé breytt og þá verður hún hreint ekki eins falleg, bústin og þétt eins og efni standa til. Það þarf aðeins meira til heldur en krókinn til að breyta votflugu í straumflugu.

Ég ætla að láta þessa dynti mína ráð því hvaða hnýtingarmyndband ég birti hér og það verður Ian Anderson hjá Dressed Irons sem verður fyrir valinu. Ekki vegna þess að hann fylgi upprunalegu uppskriftinni, heldur vegna þess að hann veit nákvæmlega hvað hann er að gera og fer vel með þessa frábæru flugu.